volgende »

[mesje]

Misschien weten jullie het ook niet maar het zit zo.

Mijn vader heeft de hond van mijn moeder toevertrouwd aan andere mensen, omdat hij er niet meer voor kon zorgen. Het is een vreselijk lief beest, maar groot en vaak lomp. Die mensen waren er heel erg blij mee, maar nu willen ze haar weer teruggeven of een spuitje laten geven, omdat ze twee keer iemand gebeten zou hebben. Wij staan hier enorm van te kijken, omdat ze dat echt nog nooit heeft gedaan. Het zou kunnen zijn dat ze zich daar helemaal niet op haar plek voelt. Mijn pa wil en kan haar niet terug, maar wil ook niet op zijn geweten hebben dat ze een spuitje krijgt voor iets wat niet bij haar hoort.
Iemand een idee wat hij nu zou kunnen doen.
Ik heb tegen hem gezegd, dat hij haar even terug moet nemen en dan bij de dierenarts info vragen wat met haar te doen. Misschien asiel, hoe moeilijk ook. Maar dan heeft hij in ieder geval zelf de regie en weet hij zeker wat er mee gebeurd.
Moeilijk, moeilijk!

[Janet]

Jeetje, dat is sneu!
Inderdaad een dilemma. Maar een oplossing weet ik zo ook niet 

[Aladin]

betreft het een oudere hond dan zal na maanden opgesloten in een asiel ook de spuit om de hoek komen als niemand er voor komt.
mijn hond bijt trouwens ook als vreemden hem niet met rust laten maar niet zomaar.

[mesje]

Ze is 5, dus dat is nog niet zo heel erg oud.

[semmeke]

Marktplaats misschien een optie?

[mesje]

Nee, daar weet je niet wat er op af komt. Iemand kan zich namelijk goed voordoen, maar uiteindelijk heb je grote kans dat zo'n dier in een laboratorium terecht komt.
Gatsie. We hadden goede hoop dat dit een goed stekkie voor haar zou zijn. Niet dus.
Maar bedankt voor het meedenken in ieder geval.

[cybergr@n]

Ik denk dat het laatste het beste is, dat je vader hem dus weer even terugneemt, en dan eerst eens kijken hoe het gaat, met bijten dan bedoel ik.
En dan advies van de dierenarts lijkt me het beste.

Best zielig om met zo'n beesie te moeten leuren.

[Trolly]

he ja dat is idd lastig/zielig enzo.

voor alle partijen en ook voor het beestje.

[Shanon]

Wat is het voor een soort hond dan???
Misschien iets voor ergens lekker op een boerderij???
Ik weet het ook niet ,maar dat vind een hond vaak wel fijn de ruimte die ze daar dan hebben.
Eventueel het honden forum, kijken wie daar al wat langer zijn en daar dan eens een balletje opgooien, dan zit je zeker bij dieren liefhebbers die er geen misbruik van zullen maken.

[mesje]

Het is een Friese stabij. Ik zat zelf ook aan een boerderij te denken. Zij moet echt de ruimte hebben. Die had ze bij mijn vader namelijk ook en daarbij was het een paar meter van het bos vandaan. Waar ze nu is, is geen bos en het is een wat kleiner rijtjeshuis. Op zich had het goed kunnen gaan, maar ik denk dat mevrouw het toch zwaarder valt als dat ze dacht en ze kampt nu zelf met gezondheidsproblemen, waarvoor ze geopereerd moet worden, dus dan is het vele uitlaten er ook niet meer bij. Vind het alleen niet eerlijk dat ze mijn vader ermee lastig valt en daarbij ook nog zegt dat de hond onbetrouwbaar is. Erg lastig. Heb net een asiel gebeld en die heeft nu geen plek. Dus dat wordt even verder zoeken.
Mijn pa wil haar dus echt niet meer thuis hebben. Emotioneel kan hij dat niet aan, maar ook voor de hond is het niet goed, omdat mijn vader bijna niet thuis zal zijn.

[cybergr@n]

Eventueel het honden forum, kijken wie daar al wat langnd een hond vaak wel fijn de ruimte die ze daar dan hebbeer zijn en daar dan eens een balletje opgooien, dan zit je zeker bij dieren liefhebbers die er geen misbruik van zullen maken.

Goed idee Shanon.
Of misschien hier eens rondsnuffelen. http://www.dierz.nl/dierz/   

[mesje]

Mijn pa heeft een lang gesprek gehad met de mevrouw die de hond nu heeft. Kennelijk heeft ze vanalles uitgezocht en gedaan. De hond is er nu lang genoeg om zich thuis te voelen en laat nu haar werkelijke aard zien. De situatie daar is heel anders als bij mijn pa. Er komen meer mensen over de vloer en op straat komt ze ook meer mensen tegen. Ze schijnt ineens te kunnen schrikken ergens van en dan valt ze iemand van achteren aan. Ze bijt niet door, maar schraapt wel met haar tanden ergens langs. Laat los en gaat gewoon weer rustig zitten of loop verder. Ze vertoont verder absoluut geen aggressiviteit. Maar die aanvalletjes worden haar kwalijk genomen en daarom moet ze weg, omdanks dat ze verder echt heel erg lief is. Mijn inziens is dit best op te lossen door een muilkorfje op straat te dragen en in huis haar in een andere ruimte te laten als er vreemde mensen in huis zijn. Ze is absoluut niet te vergelijken met een valse hond.
Het asiel die mijn vader gebeld heeft, heeft mijn vaders verhaal aangehoord en belt ook nog met die mevrouw. Ze proberen samen tot een goede oplossing te komen.

[cybergr@n]

Hopenlijk komt er een goede oplossing voor het beesie.

[mesje]

Ja dat hoop ik ook. Het is toch een levend wezen.
Ik laat het wel weer weten als er meer bekend is over het lot van de hond.

[cybergr@n]

Graag.. ik ben heel benieuwd. 

[geje]

al een oplossing gevonden?

het is voor ons natuurlijk wel gemakkelijk om te denken, na een maand is de hond gewend aan het nieuwe huishouden. dat is misschien ook wel, maar dat wil niet zeggen dat de hond er ook de aard heeft 

[mesje]

O jongens het is vreselijk! Wat heb ik een spijt dat ik dit heb gedaan. Dat mens is gestoord. Ze gaat morgen naar de dierenarts in haar woonplaats, die op zich de vorige keer dat ze er was niet gewillig was en vond dat zij te hard van stapel liep, en bespreken wat er nu moet gaan gebeuren.

Ik heb aan mijn pa haar nummer gevraagd en haar opgebeld. Nou echt, ze is niet wijs. Nu zegt ze zelfs dat wij die hond hebben verwaarloosd. Dat dat beestje eigenlijk nooit uitgelaten werd enzo. En dat is niet waar. Ze was veel alleen en daar kon ze inderdaad niet tegen, maar mijn vader zorgde er wel elke dag voor dat ze 3 keer goed en daarvan minstens 1 keer lang werd uitgelaten. Ze heeft erg de pech gehad dat mijn moeder ziek werd en daardoor niet de aandacht kreeg die ze moest hebben. Maar toen mijn moeder nog leefde was er niks aan de hand, dat is erna gekomen. Toen voelde ze zich alleen en miste een vrouw in huis.

Ze zegt dat ze oude mannen aanvalt. Nou, zei ik dan is ze waarschijnlijk boos op mijn vader dat hij haar heeft weggedaan. Dat was niet zo het zit echt in haar hoofd en is onbetrouwbaar. Ik zei daarop weer dat zij dat niet kan bepalen na 2 maanden. Wij hebben haar 5 en half jaar gehad en dit is nooit voorgevallen. Ik heb toen gezegd dat we haar terug willen, maar dat wil ze niet en als het wel gebeurt dan wil ze zwart op wit dat we haar nergens anders onderbrengen, want niemand mag dit meemaken met deze hond. Dus, zij niet niemand niet.

Ik heb onze dierenarts gebeld kreeg de assistente, die de hond ook goed kent die schrok vreselijk en zei ook dat we haar onmiddelijk terug moeten halen en ze zou de dierenarts op de hoogte stellen. Mijn vader heeft de trainer gebeld, die de hond getraind heeft en ook die is van mening dat ze naar ons terug moet en hij wil mijn pa gaan helpen met de hond en eventueel een goed adres voor haar gaan zoeken, want ook hij weet dat zij goed te handelen is. Goed ze is een angstige hond, maar daarvan zijn er meer. En wat ze nu doet heeft niks met haar verleden te maken, wat de deskundigen volgens die vrouw ook mogen zeggen. De hondentrainer zou iemand in hun woonplaats op de hoogte gaan stellen en als het echt moet die hond gaan halen.

Die vrouw zegt nu dat die hond op haar naam staat en wij er niks meer over te zeggen hebben. Echt ik voel me zo schuldig, dit heeft ze niet verdient en dit wilde ik ook niet. Ik wilde een huis waar zij meer aandacht zou krijgen. Die kreeg ze ook daar ben ik van overtuigd, maar dat aanvallen moet gewoon een andere reden hebben. Ze heeft ook nog niemand verwond alleen schrik aangejaagd. Tenminste als ik die vrouw moet geloven. Ik ben heel correct gebleven, omdat ik geen stennis wil, maar ze weet wel hoe ik erover denk en waarom. Laat dit een waarschuwing zijn voor iedereen die zonder deskundige mensen een hond aan een ander geeft.

[geje]

de hond is dus bij een psychopate terecht gekomen

[mesje]

Nou in ieder geval iemand, die erg zeker is van haar zelf en liever die hond een spuitje geeft, dan er een andere oplossing voor zoekt. Het spijt me, maar hoe goed ze er verder misschien voor geweest is, met zo'n redenatie ben je geen beest waard. Zij zegt dat ze de omgeving veilig wil stellen, dat ze niet wilt dat anderen de dupe zijn van het bijtgedrag van de hond. Maar ze beet nooit echt nooit. Thomas kon er zelfs alles mee doen.

[Trolly]

jeetje zeg wat een toestand allemaal,

wat goed dat je je hebt in kunnen houden. kijk je schiet er niks mee op als je dit niet doet maar je hebt vast staan koken aan de andere kant van de lijn.

heel veel suc6 ermee en hopelijk komt alles goed

[mesje]

O, ik kook nog als ik er aan terug denk.

Mijn pa heeft de dierenarts van die mevrouw gesproken en zij is op mijn vaders hand. Ze kent het verhaal, maar gelooft er ook niks van. Ze kan de hond niet afnemen of ter observatie houden, maar ze gaat er wel op aandringen dat die vrouw de hond aan mijn vader teruggeeft. Ze verwacht een hoop gedoe, maar wil ook het beste voor de hond. Zij heeft wel 3 kwartier met mijn vader gepraat en dat vind ik heel netjes. Ze zei ook dat er geen dierenarts in de buurt zal zijn die deze hond een spuitje gaat geven. Want ze is kerngezond. Pff, wat kost dit een energie zeg! Maar ja, we weten waar we het voor doen!

[geje]

de diverse dierenartsen zullen de kassa's ook horen rinkelen over de rug van die hond

[cybergr@n]

Ik heb geen ervaring met honden, wel vreemd dat ze nadat ze bij je pa weggegaan is pas is gaan bijten... als dat waar is tenminste.

Vreemd verhaal van dat mens, liever een spuitje dan terug naar jullie???  Dan spoor je toch niet.

[mesje]

Precies onze gedachte! We wachten weer even af! Vanavond weet ik wel weer wat meer.

[Janet]

Pfff, echt raar mens!
Ben benieuwd of je het beessie nog terug kan krijgen