volgende »

[Maj]

Twee jaar geleden kwam ik de supermarkt binnengelopen en daar stond mijn schoonmoeder ook, ze stond met een voor mij onbekende vrouw te praten. Ik moest die kant uit en zei gedag en ging er ff bijstaan. Mijn schoonmoeder zei meteen, kijk Joke dat is mijn schoondochter. Ik bleef ff staan, zei hallo en zei ook dat ze maar lekker verder moesten kletsen want ik moest boodschappen doen. Toen zei mijn schoonmoeder, Joke kan zo goed kaarten maken, oh zei ik, da's leuk. Maar, zei mijn schoonmoeder, ze doet het bijna niet meer want ze kan niet meer zo goed zien. Oh, da's jammer zei ik. Toen zei mijn schoonmoeder weer dat ik toch zo goed kon borduren. Oh, zei Joke weer, dat heb ik ook altijd gedaan, maar ik kan niet meer zo goed zien. Ik heb nog 2 borduurpakketjes liggen voor mijn dochters, zou jij die willen maken. Goed hoor zei ik dat wil ik wel doen. Ik heb er een aantal weken werk mee gehad en toen ze klaar waren heb ik ze netjes gebracht en een paar dagen daarna kwam ze bij mij langs om een paar cadeautjes te brengen om te bedanken. Tot zo ver is het nog wel leuk... maar...

Als ik boodschappen moet doen kom ik haar bijna elke keer tegen en dan komt ze naar me toe en begint een ellenlang verhaal af te steken over wat ze toch wel niet allemaal mankeert... En ze praat dan nogal hard want ze is natuurlijk weer half doof. Laatst mankeerde ze weer iets aan haar been, ze trok haar broekspijp omhoog en liet het me zien... midden in de winkel... mensen kijken natuurlijk. En als zij niet wat mankeert dan mankeert haar man wel weer wat en daar word ik dan uitgebreid over ingelicht...  :hebikweer: Ik baal er dus vreselijk van als ik haar tegen kom in de winkel.

Een poos geleden ging ik zaterdagmorgen mijn wekelijkse boodschappen doen, ik had nogal een lijstje deze keer, en ik zie bij binnenkomst haar alweer staan praten met iemand. Ik balen natuurlijk... Maar ze was nogal druk aan het vertellen en ik deed maar net of ik haar niet zag en was druk op mijn boodschappenbriefje aan het kijken...  :lol2: Had ik uiteindelijk al mijn boodschappen in de kar liggen en ik had nog ff rondgekeken of ik niks was vergeten. Af en toe hield ik nog ff vanuit mijn ooghoek Joke in de gaten en ja hoor, ze stond na al die tijd nog steeds te praten    Ik dacht, poeh dat heb ik er goed vanaf gebracht. Ik loop gauw naar de kassa (de kassa die zo ver mogelijk van Joke vandaan stond) en sloot aan de rij aan. Ik stond een beetje naar rechts te kijken en ineens hoor ik van links een harde vrouwenstem zeggen: Frans moet naar het ziekenhuis. Ik schrok me te pletter, keek naar links en ja hoor Joke weer    Ik zeg ach wat vervelend, beterschap en sterkte maar het is mijn beurt aan de kassa. Ja zei ze, maar vertelde toch nog gauw wat haar Frans mankeerde en ging toen weg. Misschien naar een ander slachtoffer, wie weet...

Nou kom ik een paar weken geleden bij mijn schoonouders, krijg ik een heel verhaal te horen over Joke. Mijn schoonmoeder was haar tegengekomen en Joke vertelde dat ze de afgelopen week boodschappen was wezen doen en dat de eigenaar van de winkel (een hele aardige behulpzame man) tegen haar had gezegd: Goh Joke, het is beter dat je 1 of 2 keer in de week de boodschappen komt doen en niet elke dag. Joke was ontzettend kwaad geworden, had hem er verbaal flink van langs gegeven en had de kar met booschappen laten staan.

Dus mijn schoonmoeder vertelde dat aan mij en zei wat een vreemd verhaal toch. Nou, zei ik... ik kan het me goed van die eigenaar voorstellen. Hoezo dan vroeg ze, nou als dat mens iedere dag naar de supermarkt gaat en daar iedereen maar lastig staat te vallen met haar klaagzang, nou dat is ontzettend vervelend voor de klanten. En ik kan ervan mee praten want ik heb er ook last van.

Nou kom ik dus van de week ff bij de Aldi, en ja hoor staat ze daar ook weer. Ze was aan het einde van de gang gericht naar iets aan het zoeken (tenminste daar leek het op) ik sta dus nog aan het begin van de gang en ze had me meteen in de smiezen. Ze komt naar me toegelopen en het eerste wat ze zegt is, mijn hele arm tintelt en het trekt naar mijn schouder. Ik moet er een spuit voor gaan halen bij de huisarts. Ik zeg weer, bah wat vervelend, ga maar gauw naar de huisarts, maar ik moet naar huis toe....

Een lang verhaal, maar ik word doodziek van dat mens. Ik wil er vanaf maar durf het niet rechtstreeks in haar gezicht te zeggen. Zo ben ik nou eenmaal niet.  :hebikweer:  maar smoesjes blijven verzinnen ben ik bang....

Kennen jullie ook van die mensen, die elke dag naar de supermarkt gaan en je lastig komen vallen met hun gel*l?

[mesje]

Erg fijn zeg!  

Ik had zo'n collega. Maar op het laatst negeerde ik dat geklaag van d'r. Ik zorgde er altijd voor dat ik geen gesprek met haar aan hoefde te knopen. Kennelijk heeft ze dat gevoeld en ook in de gaten gekregen dat andere collega's haar ook niet meer konden velen, want ze heeft toen maar ontslag genomen!   Ik heb melij met de collega's waar ze nu mee werkt! Die hebben helaas nog niet door dat ze een lieg en aandachtziekte heeft!  

[Puc conDoin]

Leuk he? Daar hebben we er hier in het dorp ook een paar van...

[cybergr@n]

Oooh Maj wat erg.   en vooral al die praatjes over kwaaltjes enzo.

Ik heb er niet zo'n last van, want meestal doet hubbie de boodschappen, maar hij had het deze week toevallig ook over een oude buurvrouw die altijd ellenlange gesprekken met hem houd als ze hem in de supermarkt tegenkomt.
Nou is hubbie best in voor een praatje, maar als hij haar ziet neemt hij af en toe ook maar even snel een andere route.  :lachen:

[Trolly]

vreselijk zulke mensen.
ik heb medelijden met je Maj. Maar ik zou het gewoon gaan negeren. Als ze het over een kwaaltje heeft gewoon over iets anders beginnen. Of zeggen maakt u ook wel eens leuke dingen mee want ik hoor altijd alleen maar vervelende dingen. Dan heeft ze het misschien door en doe je niet echt lelijk  :lachen:  

[pipapaula]

De mensen die echt! wat mankeren die houden zich er vaak stil over...
Maar sommige mensen hebben gewoon niks anders te doen en praten het liefst alleen maar over zichzelf.

[Maj]

maar als hij haar ziet neemt hij af en toe ook maar even snel een andere route.  :lachen:

Helpt niet... ze heeft er schijnbaar een neus voor.
Ze hoeft natuurlijk ook helemaal geen boodschappen te doen, ze komt alleen maar om anderen lastig te vallen met haar klaagzang...  

Ze is niet op zoek naar boodschappen maar op zoek naar slachtoffers...  :bank:

Als ze het over een kwaaltje heeft gewoon over iets anders beginnen. Of zeggen maakt u ook wel eens leuke dingen mee want ik hoor altijd alleen maar vervelende dingen. Dan heeft ze het misschien door en doe je niet echt lelijk  :lachen:

Misschien wel een goed idee...    

[cybergr@n]

Gewoon doen Maj.. anders houd ze nooit op, en baal jij er steeds meer van om boodschappen te gaan doen.  :yes:
Het enigste dat kan gaan gebeuren is dat ze boos word en niet meer tegen je praat..  :lol2:

HOERAAAAAAA..  :lachen:  

[Janet]

Bah, wat vervelend is dat Maj.
Ik ken ook wel een paar van die 'klevers'. Niet onder het boodschappen doen, weliswaar, maar soms komen ze gewoon in je leven.
Dan kun je twee dingen doen: hun zeggen waar het op staat en hen afwijzen, of denken: ach, die mensen zijn gewoon zielig, ik laat ze maar even praten en dan baal ik wel even, maar je helpt ze dan wel door tóch even een luisterend oor te bieden.
Zelf probeer ik er zo over te denken. En als ze dan aan het vertellen zijn, knik ik dapper ja en nee als het zo uitkomt, en laat ze uitpraten. Soms zeg ik, sorry, ik moet nu weg want ik heb een afspraak. Maar soms laat ik ze ook gewoon kletsen, en gaat hun verhaal het ene oor in, het andere uit. Maar tóch heeft het dan geholpen, je hebt die persoon geholpen, want reken maar niet dat deze snelle maatschappij nog veel open oren heeft.
Dus meid, als je het op kunt brengen: luister even naar haar, of vraag uit jezelf even hoe het gaat.
Want ik merk al wel aan de manier hoe je schrijft, dat je je door haar te negeren toch schuldig voelt. En als je es even tijd hebt, is het toch vaak ook niet zo erg om even te luisteren... Toch?

Sterkte meissie. En als je even helemaal geen zin hebt, zeg dan gewoon dat je persé nu weg moet, maar de volgende keer wel iets uitgebreider zal vragen.  

[cybergr@n]

En Maj, ben je haar nog tegengekomen?   :cheesy:  

[Maj]

En Maj, ben je haar nog tegengekomen?   :cheesy:

Gelukkig niet...    

[Janet]

:lol2: